TMC bevestigt aanbeveling ISA voor verlenging essentieel exploratiecontract; CFO verdedigt productietijdlijn 2027 tegenover zwakke nikkelprijs en koersval
Webinar voor particuliere beleggers georganiseerd door RedChip Companies, 15 juli 2026
The Metals Company (TMC) heeft tijdens een door RedChip georganiseerd beleggerswebinar bekendgemaakt dat de Legal and Technical Commission van de International Seabed Authority (ISA) een conceptaanbeveling heeft uitgebracht voor de verlenging van het exploratiecontract van NORI, de dochteronderneming van TMC in de Clarion-Clipperton Zone. Chief Financial Officer Craig Shesky noemde dit een actuele ontwikkeling en vertelde beleggers: "Er ligt nu een conceptbesluit bij de raad en een aanbeveling van de Legal and Technical Commission van de ISA om de verlenging van ons NORI-exploratiecontract goed te keuren." Een definitief besluit kan volgens hem binnen enkele dagen vallen. Voor een bedrijf waarvan de waardering in hoge mate afhangt van de duurzaamheid van zijn offshore-rechten, is dit de meest concrete katalysator op korte termijn die uit het gesprek naar voren kwam, al benadrukte Shesky dat het evenement bedoeld was als een Q&A voor aandeelhouders en niet als podium voor koersgevoelig nieuws.
Zwakke nikkelprijs en lage NPV-waardering domineren zorgen van beleggers
Het meest kritische deel van het gesprek ging over de waardering. Shesky onthulde dat de eigen berekeningen van TMC wijzen op een netto contante waarde (NPV) van het project van bijna $24 miljard en een potentieel aan inkomsten van circa $1 biljoen over de levensduur van de hulpbron, afgezet tegen een huidige marktkapitalisatie van ongeveer $1,8 miljard. "Het voelt niet goed om verhandeld te worden tegen een fractie van die NPV in de enkele cijfers", erkende hij. Hij schreef de discrepantie deels toe aan een daling van circa 15% in de nikkelprijzen als gevolg van beleidswijzigingen in Indonesië, en aan een grote aandeelhouder die zijn belang in TMC afbouwde om deelname aan de SpaceX IPO te financieren. Hij betoogde dat de mand met vier metalen – nikkel, koper, kobalt en mangaan – een veiligheidsmarge biedt die pure nikkelproducenten missen, waarbij hij opmerkte dat de sterke koperprijs de zwakte in nikkel dit jaar deels heeft gecompenseerd. Beleggers moeten er rekening mee houden dat dit een bedrijf is dat de markt expliciet vraagt om voorbij de gedrukte koers te kijken naar een verhaal over hulpbronnen voor de lange termijn; een visie die alleen door uitvoering, niet door retoriek, kan worden waargemaakt.
Vergunningstraject en ingebruikname in 2027 bevestigd
Shesky herhaalde dat TMC USA, een dochteronderneming van TMC, volledig voldoet aan de eisen voor de geconsolideerde vergunning voor commerciële winning en de aanvraag voor een exploratielicentie bij NOAA. Dit proces voegt het voorheen tweeledige traject van exploratie en winning samen. Hij stelde dat de geconsolideerde aanpak vooral dubbel werk bij milieuonderzoeken elimineert in plaats van stappen over te slaan, wat volgens hem de vergunning beter bestand maakt tegen toekomstige juridische uitdagingen. Wat betreft de planning mikken TMC en offshore-partner Allseas op de ingebruikname van het productiesysteem in het vierde kwartaal van 2027. Shesky zei dat deze datum meer binnen de controle van het bedrijf ligt dan bij typische grondstoffenprojecten, omdat het afhangt van het eigen bestedingstempo en niet louter van externe vergunningsvariabelen. Hij trok een vergelijking met nikkelprojecten op het land die gebruikmaken van HPAL-technologie, waar budgetoverschrijdingen van drie tot vier keer het oorspronkelijke budget en vertragingen van tien tot vijftien jaar volgens hem gangbare industriepatronen zijn. Of TMC dat lot bespaard blijft, blijft de centrale onbeantwoorde vraag voor het aandeel.
Balans en discipline bij verwatering
TMC sloot het eerste kwartaal af met meer dan $160 miljoen aan liquiditeit, inclusief een onbenutte kredietfaciliteit. Shesky gaf aan dat hiermee de vroege inkoop van onderdelen met een lange levertijd bij Allseas wordt gefinancierd in aanloop naar de ingebruikname in 2027, in plaats van te wachten op de vergunningverlening. Hij was expliciet over het voornemen van het bedrijf om geen kapitaal op te halen tijdens zwakke beursmomenten: "We gaan als TMC niet zomaar de markt op om geld op te halen omdat we het gevoel hebben dat het aandeel daalt; we raken niet in paniek." Hij suggereerde dat een aantrekkelijker venster voor kapitaalwerving kan ontstaan nadat de NOAA-vergunning is verleend, wat mogelijk grotere institutionele beleggers kan aantrekken die TMC momenteel nog mist, waarbij hij BlackRock en Fidelity noemde als voorbeelden van partijen die nog niet in het aandeelhoudersregister staan.
Verwerkingsfaciliteit Brownsville afhankelijk van overheidssteun
TMC blijft werken aan de haalbaarheid en engineering van een voorgestelde faciliteit voor de verwerking en raffinage van nodulen in Brownsville, Texas, inclusief 3D-locatiemodellen en eerste gesprekken over een lease voor ongeveer 1.500 hectare aan het Brownsville Ship Channel. Shesky was onomwonden dat deze bouw op het land niet alleen op de balans van TMC zal plaatsvinden: "Onze plannen in eigen land zijn afhankelijk van kapitaalsteun van de overheid... we zullen zeer zorgvuldig kijken naar hoe en wanneer we dat kapitaal ophalen." Hij wees op het Office of Strategic Capital van het Department of War en diens nieuwe financieringsprogramma, het National Security Fund, als een mogelijke weg, en bevestigde dat afspraken voor loonverwerking bij bestaande faciliteiten een back-up blijven als overheidsfinanciering niet binnen de gewenste termijn van het bedrijf rondkomt. Dit is een belangrijke kanttekening voor beleggers die de ambities van TMC in de binnenlandse toeleveringsketen modelleren, aangezien het lot van de Brownsville-faciliteit expliciet buiten de controle van het management ligt.
Partnerschap met Allseas en opschaling van technologie
In reactie op vragen van beleggers over wrijving met offshore-partner Allseas, deed Shesky berichten over onenigheid af als een verkeerd geïnterpreteerd citaat uit een 18 maanden oud Nederlandstalig interview. Hij merkte op dat Allseas nog steeds een aandeel van 15% in TMC bezit en meer dan $100 miljoen in het bedrijf heeft geïnvesteerd, bovenop de eigen uitgaven op de balans. Hij beschreef het huidige inzamelingssysteem als grotendeels bewezen op de huidige schaal, waarbij het resterende engineeringwerk gericht is op opschaling naar het doel van 3 miljoen ton per jaar. Dit omvat grotere inzamelvoertuigen, een stijgleiding met een grotere diameter, een krachtiger compressorsysteem en een nieuw lanceer- en bergingssysteem. Onderdelen met een lange levertijd, zoals de navelstreng (umbilical) die de stijgleiding met het inzamelvoertuig verbindt, worden reeds besteld, wat volgens hem het vertrouwen van het management in de datum van 2027 onderbouwt.
Schaal van hulpbronnen en marktimpact per metaal
Shesky gaf gedetailleerde informatie over hoe de NORI-D en USA-B gebieden van TMC zich vertalen naar aanbod: ongeveer 619 miljoen ton aan geschatte nodulen over 65.000 vierkante kilometer, met een extra exploratiepotentieel van enkele honderden miljoenen tonnen. Elk productieschip zou volgens hem bijna 1% van de wereldwijde nikkelmarkt vertegenwoordigen, een kleiner deel van de koperbehoefte en op termijn mogelijk tot 10% van het wereldwijde kobaltaanbod. Mangaan is het metaal waar de impact op de markt het grootst zal zijn; TMC zou na de inzet van vier of vijf schepen mogelijk de grootste mangaanproducent ter wereld kunnen worden. Hij was open over het feit dat dit de gevestigde mangaanproductie met hogere kosten en hogere emissies onder druk zou kunnen zetten, in plaats van alleen de vraag te vergroten – een nuance die relevant is voor beleggers die de prijsgevolgen in de keten modelleren.
Politiek, milieukritiek en juridische verdedigbaarheid
Shesky pareerde zorgen dat een verandering in het Congres of de regering na de tussentijdse verkiezingen het vergunningstraject van TMC zou kunnen doen ontsporen. Hij merkte op dat de uitvoeringsregels van NOAA onder de Deep Seabed Hard Mineral Resources Act dateren uit de jaren tachtig en onder beide politieke partijen in stand zijn gebleven. Hij betoogde dat de afgelegen locatie van het project, meer dan 1.200 mijl uit de kust van San Diego, de bezwaren van lokale milieugroepen of zorgen over bedreigde diersoorten vermindert die projecten op het land doorgaans kwetsbaar maken voor gerechtelijke bevelen. Over milieukritiek in het algemeen citeerde hij een onderzoek van Benchmark Minerals waaruit blijkt dat de CO2-equivalente emissies per ton geproduceerd nikkel 94% lager liggen dan bij Indonesische nikkel-laterietprojecten. Hij voegde eraan toe dat TMC $250 miljoen van de in totaal $700 miljoen aan uitgaven tot nu toe heeft besteed aan milieuonderzoek, met de conclusie: "De data is er" voor toezichthouders en beleggers die bereid zijn deze te bestuderen.